- AI heeft patchen niet kapotgemaakt. Geen enkele organisatie was ooit volledig gepatcht. AI zet de loopband alleen een standje hoger.
- Een kwetsbaarheid alleen leidt nog niet tot een inbraak. Dat gebeurt pas als het systeem bereikbaar is, te veel rechten heeft, vrij door het netwerk kan bewegen en niemand meekijkt.
- Patchen is detect and respond. Tegen aanvallers op machinesnelheid draai je het om: Prevent and Adapt.
- De vijf stappen van Zero Trust doorbreken die keten. Je Protect Surfaces laten zien waar snel patchen echt telt.
Er is op dit moment veel ophef over hoe hard AI gaat. Machinesnelheid lijkt het nieuwe buzzword om te beschrijven hoe aanvallers te werk gaan en hoe goed hun tools worden. Ze vinden en misbruiken kwetsbaarheden sneller dan ooit, en de time-to-exploit wordt steeds korter. Dat klopt allemaal. Maar de conclusie die we eraan verbinden, klopt niet: dat we niet meer snel genoeg kunnen patchen en dat dit een nieuwe crisis is.
Die conclusie is namelijk niet nieuw. We hebben nooit snel genoeg gepatcht.
Ik heb in mijn loopbaan veel organisaties van binnen gezien, en ik durf te stellen dat geen enkele alles gepatcht en up-to-date had. Niet één. Ondanks capabele teams, genoeg budget en de beste bedoelingen was er altijd een achterstand. En die blijft er ook. Dat is geen kritiek op deze organisaties, maar simpelweg wat er gebeurt als je op grote schaal moet patchen. En hoe groter en diverser de organisatie, hoe lastiger het wordt. Zie het als een loopband die nooit en te nimmer stopt.
Signaal
AI heeft patchen niet kapotgemaakt. Het maakt alleen pijnlijk duidelijk dat we dit niet vol kunnen houden. De loopband draait gewoon steeds sneller.
Sneller patchen is niet het antwoord
Zoals gezegd: aanvallers zijn sneller dan ooit. De eerste reflex is dan om zelf ook een tandje bij te zetten en sneller te patchen, in de hoop dat je de loopband bijhoudt. Maar die race waren we al aan het verliezen. En als dat nog niet duidelijk was, dan is het dat nu wel: we hebben hem verloren.
Belangrijker nog: die race gaat helemaal voorbij aan de vraag waarom een ongepatcht systeem een incident wordt. Een kwetsbaarheid alleen leidt nog niet tot een inbraak. Dat gebeurt pas als het systeem bereikbaar is, als de accounts erop meer rechten hebben dan nodig, als de host zich vrij door het netwerk kan bewegen en als niemand meekijkt. Patchen dicht alleen dat ene lek. Alle andere schakels in de keten blijven liggen. Daarom was patchen ook nooit het probleem.
Prevent and Adapt in plaats van Detect and Respond
Patchen wordt vaak gezien als preventieve maatregel, maar eigenlijk is het reactief. Het is detect and respond: je scant op kwetsbaarheden en zodra je er een vindt, reageer je met een patch. Wil je je beschermen tegen AI-aanvallen op machinesnelheid? Draai het dan om en richt je op Prevent and Adapt. Eerst voorkomen, en bijsturen als er toch iets doorheen glipt. Zo bouw je aan echte weerbaarheid.
Het goede nieuws: voor die preventie hoef je het wiel niet opnieuw uit te vinden. Het komt allemaal neer op goede basishygiëne, en Zero Trust als strategie is een goede manier om daar te komen. De vijf stappen van Zero Trust laten zien waar je focus moet liggen.
Stap 1
Bepaal je Protect Surfaces. Zo krijg je goed in beeld wat je hebt en wat je moet beschermen.
Stap 2
Breng je transactiestromen in kaart. Als je weet welk verkeer normaal is, wordt segmenteren makkelijker en valt afwijkend gedrag sneller op.
Stap 3
Ontwerp je Zero Trust-omgeving. Hier richt je de maatregelen in, zoals goed identity- en accessmanagement.
Stap 4
Stel je Zero Trust-policy op. Zorg dat systemen alleen bereikbaar zijn voor de mensen en systemen die echt toegang nodig hebben. En zet dat kwetsbare systeem liever niet wagenwijd open naar internet.
Stap 5
Monitor en onderhoud. Houd alles goed in de gaten. Gaat er iets mis, dan kun je niet alleen snel reageren, maar ook bijsturen. De maatregelen zijn er immers al.
Patch waar het telt
Betekent dit dat je kunt stoppen met patchen? Nee. Patchen blijft belangrijk, vooral voor systemen die openstaan naar internet en dus bereikbaar zijn voor AI-gedreven aanvallen op machinesnelheid. Met je Protect Surfaces in beeld weet je waar je snel moet patchen en waar het kan wachten. En je weet dat de schade, de blast radius, beperkt blijft als je toch te laat bent.
Laatste signaal
Stap van de loopband af en stop met een race waarin het tempo alleen maar omhooggaat. Verleg je focus naar preventie. Korte sprints heb je alleen nodig voor de systemen waar het echt telt. AI verandert niet hóe we ons moeten beschermen. Wel hoe dringend het is.
Neem contact op
Hulp nodig bij de eerste stap?
Neem direct contact met me op. Dan bespreken we waar je Protect Surfaces liggen, welke systemen korte patchsprints nodig hebben en hoe je de stap zet van detect and respond naar Prevent and Adapt.
Neem contact opVeelgestelde vragen
Heeft AI patchen kapotgemaakt?
Nee. Geen enkele organisatie was ooit volledig gepatcht en up-to-date. Er was altijd een achterstand, zeker bij grote organisaties. AI laat aanvallers kwetsbaarheden alleen sneller vinden en misbruiken. Daardoor wordt duidelijker dat de race om alles te patchen niet te winnen is.
Wanneer wordt een kwetsbaarheid een inbraak?
Een kwetsbaarheid alleen leidt nog niet tot een inbraak. Dat gebeurt pas als het systeem bereikbaar is, als de accounts erop meer rechten hebben dan nodig, als de host zich vrij door het netwerk kan bewegen en als niemand meekijkt. Patchen dicht alleen het lek. Voor de rest van de keten heb je andere maatregelen nodig.
Wat betekent Prevent and Adapt?
Patchen is een vorm van detect and respond: je scant op kwetsbaarheden en reageert met een patch. Prevent and Adapt draait dat om. Je voorkomt eerst, door de keten van kwetsbaarheid naar inbraak te doorbreken. En je stuurt bij als er toch iets doorheen glipt. Zo bouw je aan weerbaarheid.
Waar moet je nog steeds snel patchen?
Op systemen die openstaan naar internet en bereikbaar zijn voor aanvallers op machinesnelheid. Met je Protect Surfaces in beeld weet je waar je snel moet patchen, waar het kan wachten en hoe groot de blast radius is als je te laat bent.
Rob Maas is Field CTO bij ON2IT, onderdeel van het CTO Office onder CTO Lieuwe Jan Koning. Hij werkt aan productstrategie en architectuur voor AUXO, MDR en ZTaaS, en geeft vorm aan de Zero Trust customer journey en de AI-featureroadmap van ON2IT. Daarnaast is hij Palo Alto Networks Cyberforce Hero.